MARYLA ŚCIBOR MARCHOCKA

Maryla Ścibor Marchocka – dwukrotna stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2017 zbiór opowiadań „Sprawiedliwi” nagrodzony również nagrodą im. Witolda Hulewicza’2019., 2022 powieść „Dziewczyna na wagę złota. Opowieść o generał Marii Wittekównie”). Pisze odkąd pamięta, debiutowała w 1984 r. utworami w zbiorze „Życie w Drodze. Antologia wierszy”, wydała do tej pory trzy tomiki swojej poezji („Kamyk. Okruchy” 1999, „P.S.” 2008, „Katedra (i nie tylko)” 2012), powieść „Taniec z gronostajem” 2009, „Powiat Pułtuski. Przewodnik subiektywny” 2009, zbiór opowiadań „Sprawiedliwi” 2019, „Dom” 2020, „Bajki znad Wisły” 2022. Drukowała w „Przeglądzie Powszechnym”, „Frondzie”, „Liście do Pani”, „Gazecie Polskiej”, „Naszej Historii” i „Rakowieckiej 37”. Prócz publicystyki jej pasją jest dziennikarstwo radiowe współpracowała z Radiem Wnet, Radiem Józef gdzie miała swoje audycje autorskie „Zawsze będzie jutro” (2003-2006) i Radiem Warszawa „Przewodnik historyczny” (wraz z Leszkiem Rysakiem2019-2022). Brak wykształcenia plastycznego i talentu w tej materii uzupełnia fotografiką – aparat bowiem potrafi utrwalić piękno, którego wokół pełno. Jest autorką fotografii do serii przewodników po Mazowszu, fotografii teatralnej dla czasopisma Aspiracje, wystaw indywidualnych („Okruchy”Wyszków Muzeum Miejskie, GaleriaOstrołęka, Lublin Galeria Hadesu, Podkowa Leśna galeria Domu Kultury, Warszawa Galeria CASE, „Grudzień’2011” Warszawa Traffic Club, „Rzeka”Warszawa Traffic Club 2012), swoimi zdjęciami często ilustruje własne książki, a fotosy jej autorstwa z przedstawień dyplomowych zdobią korytarze Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie. Organizowała przeglądy filmowe Aliny Czerniakowskiej („Kadry pamięci”) i Jerzego Wójcika („Gdzie każdy niemal kadr staje się ikoną”). Organizowała cykliczne promocje książek, programy pomocy bibliotekom, teatr obwoźny. Jest kuratorką 30 wystaw promujących dydaktyków i studentów ASP w Warszawie (Traffic Club 2011-2014). Pomysłodawcą, reżyserem, producentem płyty „Głosy” zawierającej wiersze Bohdana Urbankowskiego (w nagraniach brało udział 29 wybitnych aktorów scen polskich). W 2015 roku założyła Teatr Rapsodyczny, który opiera się na tradycji Reduty, teatrów czasów II wojny i stanu wojennego. Do tej pory odbyły się trzy premiery w których odpowiadała za scenariusz, scenografię i produkcję: „Głosy” (również reżyseria), „Gryps – rzecz o Żołnierzach Niezłomnych”, „Wrona kontra Naród 13 grudnia 1981” (również rola Kobieta II). W przygotowaniu jest kolejna premiera „Hania” przewidziana na kwiecień 2024 r. W 2023 r. rozpoczęła współpracę z Podkarpackim Teatrem Muzycznym „Halka”.